Prikkelverwerking

Eigenlijk weet iedereen wel wat dat is, prikkelverwerking.

 

Alleen is niet iedereen zich ervan bewust. Een dagje uit is voor veel mensen vermoeiend, een nieuwe functie, een lange autorit. Behalve vermoeidheid, komen daar ook wel andere zaken bij kijken. Even geen geluid om je heen willen, geen social talk of even niks meer moeten. Laatst las ik zo’n typische ‘vrouwenopmerking’ ergens op internet; “Ken je dat, dat je de autoradio zachter zet als je achteruit in moet parkeren?”

 

That’s it

Waarom doe je dat dan, de radio zachter zetten? Dat doe je zodat je kan focussen op het achteruit inparkeren. Een handeling die net even meer vraagt dan gewoon vooruit rijden. Voor dochter #3 is dat de hele dag, elke dag. Helaas kan ze de “radio” niet even zachter zetten. Want in tegenstelling tot de autoradio, zijn het voor haar prikkels die er wel zijn, maar niet altijd door haar beïnvloed kunnen worden. Het zijn vaak de gewone dingen, de zaken die we allemaal kennen en tegenkomen, alleen de heftigheid, de intensiteit is zoveel groter. De voor ons zo normale zaken, kunnen voor haar zo veel extra betekenis en invloed hebben.

 

Voorbeeld

Gisteren was het (hier) mooi weer. De dochters gingen samen heel de dag naar het zwembad.

1. In de ochtend is het ‘klimkussen’ in het zwembad vaak nog leeg en durft/wil dochter #3 er ook graag op. Later op de dag gaat dat niet, want ze is bang eraf te vallen. Het is een hele klim om erop te komen, dan wil ze erop blijven. Maar ‘de grote jongens’ spelen juist het spel elkaar eraf te werpen. En daarbij wordt niet naar anderen gekeken. Niet onaardig of gevaarlijk, maar in haar ogen geen goed idee.

 

2. Zouden er wel klasgenoten/vriendjes zijn? Want als er nou wel vriendjes van de rest zijn en niet van haar, dan kan ze met niemand spelen. Dan zit ze heel de dag alleen.

 

3. Ze mogen dan chips of snoepjes mee, dat moet dan gedeeld worden. Maar wat dan als iemand al gaat eten, als zij aan het zwemmen is. Wordt er dan wel eerlijk gedeeld.

 

4. Misschien zijn de buurkinderen er ook, ze speelt graag met het jongere buurjongetje. Maar misschien wil hij dan wel de hele dag met haar in het kleine bad.

 

Aan het einde van de middag komt ze dan naar huis gefietst. Vaak iets eerder dan d’r zussen. Moe maar voldaan. Ze heeft leuk gespeeld en gesnoept. Al die genoemde punten, wordt gedurende de dag over nagedacht. En vast aan nog veel meer. Maar ook al minder, ze krijgt een routine, ze leert het zwembadritueel kennen. Is ze het beu, of als een van de genoemde punten tegen gaat staan, dan komt ze naar huis. Dit is echt een mega super groot leerpunt. Daar hebben we aan gewerkt. Met succes! Afspraak is, dat als ze thuis komt, ze haar tas uitruimt en dan op haar tablet filmpjes mag kijken.

 

Op is op

Ook dat hebben we moeten leren, dat op ook echt op is. Kom op, we gaan allemaal wel eens naar het zwembad, what’s the point? Zo dachten en deden we eerst. Zo doen we nog steeds, dochters #1 en #2 mogen ook gewoon door. Even helpen tafeldekken, rondje met t hondje, nog iets opruimen. Maar dochter #3 heeft even een break. Gewoon even niks. Zij en haar wereldje. Niks vragen, niks zeggen. Gewoon zijn. Houden we ons allemaal aan deze aangeleerde strategie, dan kan het goed gaan. Lukt nog niet altijd. Maar iedere keer dat het lukt, is er één!

 

Lees ook deze artikelen

-> Over slimme en snelle hoofden

-> De 7 vaak gemiste zintuiglijke signalen

-> 7 kalmerende strategieën voor in de klas

-> Waarom kauwen kinderen op potloden en mouwen?